Sala Filozofów

Jeszcze zanim wystrzelamy kilkadziesiąt złotych w kolorowych iskrach, które oglądać będziemy niewyraźnym wzrokiem (oczywiście zmąconym przez łzy estetycznego uniesienia), warto podsumować sobie cały rok, spojrzeć na strony nieregularnie prowadzonego pamiętnika, przypomnieć sobie zapisane wcześniej cytaty i zwierzyć się ze wszystkiego, co chcemy zostawić razem z mijającym rokiem. Zaraz, zaraz, jak to? Nie prowadzicie pamiętnika? Nie wplatacie w zdania randomowych cytatów tylko po to, by popisać się znajomością literatury? Wasze myśli dają się zapisać logicznym ciągiem znaków, które tworzą konwencjonalny kod? Może jeszcze nie macie zamiaru męczyć innych trzygodzinnym monologiem? To się dla Was źle składa, bo rozdział "Zwierzenia" z  "Ludzi bezdomnych" prawdopodobnie prędzej czy później przeczytacie (lub już macie to za sobą - co za ulga!), a jeśli chcecie pozostać w umiarkowanej równowadze psychicznej, to lepiej przygotować się do tej przeprawy. Służę więc radą - co z...

Strajk strajkiem, ale egzamin trzeba napisać. A jeśli już coś pisać, to tylko wybitnie ciekawe i w żadnym wypadku nie odtwórcze rozprawki. Wychodzenie poza ramy jest tu równie nie na miejscu jak przyjmowanie dwóch roczników przez licea. Niekonwencjonalne ujęcia to ja sobie mogę sobie robić na Instagramie, a nie w temacie rozprawki. Nie więcej niż 3 błędy językowe i interpunkcyjne, co najmniej trzy akapity i maksymalnie zero kreatywności (co akurat może być korzystne przy szalejącym autonomicznym układzie nerwowym). W trzech słowach: egzamin gimnazjalny z języka polskiego. (Zadanie 17 jest na tyle proste, że każde 3 - 4 zdania napisane z sensem dadzą maksymalną liczbę punktów, więc od razu przejdę do rozprawki) Warto bronić swoich przekonań         W dzisiejszych czasach obrona własnych przekonań stała się o wiele bardziej wymagająca, ponieważ powoływanie się na autorytet Kościoła czy przedstawianie dowodów anegdotycznych, są częściej przyjmowane salwą śmiec...

Zbiorowe akty kazirodcze, gwałty, morderstwa, tortury, palenie dzieci, sprzedawanie własnego ciała dla zwierzęcych wnętrzności, miłosne zakręty, łamanie ślubów zakonnych, zdrada, modlitwa, zazdrość, rozpacz, kusząco ogoleni młodzi mnisi, intrygi, ogromna żądza wiedzy i ukojenia cielesnego, trucizny, przesłychania, dochodzenie (tudzież: poszukiwanie tożsamości mordercy), ślepota, spryt, chęć zdobycia władzy, poszukiwanie konia, syr w zasmażce, krew, labirynt, lubieżność, walka z czasem, Antychryst, dysputy, płacz po wyjściu z celi, surowa spowiedź, niedomówienia, wisząca w powietrzu niepewność, przeczucie zbliżającej się grozy, groch w ustach, zagadki Symfozjusza, uderzanie członkami o cudzy członek i wreszcie jeden wielki spisek przeciw ciekawości. Tak po krótce, może lekko wymijająco, opisać można powieść Umberto Eco, który nie szczędził sobie krwawych opisów, dwuznacznych synonimów, czy bezpośredniego opisywania ciemnych stron światła latarni. Sugestie, intrygi i zwroty akcji stosowa...

Niedawno mogliście podziwiać moje występy w roli adwokata, co prawda dwukrotnie w tej samej sprawie, lecz jak się okazuje i tak niewystarczająco. Po oddaniu pierwszej pracy, prawdziwej ambrozji dla inteligentnego ucha wychwytującego wszelkie ironie i metafory, miałem nakaz wykonania poprawy, która według mojej pani powinna być bardziej uroczysta i mniej ironiczna. I choć mój kunszt nie został doceniony, wiedziałem, że to po prostu szkoła, a nie ogród rozwoju. Wykonując poprawę chciałem za wszelką cenę przedstawić moje argumenty w sposób stosowny i z przekonaniem o dobrze wykonanym zadaniu poddałem ocenie moją wyczerpującą pracę. Ku mojemu zaskoczeniu polonistka po raz drugi podkreśliła nadmiar ironii i wystawiła ocenę dobrą z minusem. Łapiąc tak przygnębiającą notę, kompletnie nieadekwatną do wykonanej pracy nie mogłem czuć się sprawiedliwie. Ale w tej historii nie byłoby nic nadzwyczajnego - przecież na co dzień dochodzi do niesprawiedliwego oceniania, słyszałem o przypadku, w którym ...

Quo Vadis - powieść historyczna, która podbija serca ludzi na całym świecie. Powieść polskiego noblisty zyskała wiele znakomitych ekranizacji, a budująca napięcie proza Sienkiewicza do ostatniej strony trzyma w niepewności i budzi masę emocji w osobach wrażliwych na literaturę. Jednym z głównych bohaterów jest Petroniusz, czyli mający na wszystko... jak to śpiewali zdobywcy płyty rocku Antyradia - zespół Kabanos... Arbiter elegancji, ceniony za swoją hojność, wyczucie stylu i smaku. Lubiący otaczać się drogimi dziełami sztuki esteta, który choć określany przez Sienkiewicza zniewieściałym posiadał siłę, którą potrafił powstrzymać nawet swojego krewnego - Winicjusza, nieobdarzonego hojnie umysłem żołnierza, który na przestrzeni powieści wielokrotnie narażony był na trudy, męki i zmiany psychicznie, które ostatecznie wyszły mu na dobre i przyjąwszy chrzest i poślubiwszy Ligię dożył spokojnej starości na Sycylii, bez obowiązku znoszenia humorów cezara, bez zobowiązań, bez zmartwień. Religi...

Witam Was w pierwszym poście po przerwie zakuwaniu, bo choć zostało jeszcze dużo czasu do wystawienia ocen, rozpoczynamy okres robienia plakatów, prezentacji i poprawiania ocen, co jest równoważne z dodatkową porcją wolnego czasu. Z niesamowitym entuzjazmem chciałbym rozpocząć moją systematyczną aktywność na blogu, z nadzieją, że i Wasza aktywność wzrośnie, a oprócz masy pomysłów w mojej głowie pojawi się masa filozofów i ludzi, którzy doceniają podobne do mnie wartości. Jako, że rok szkolny skończył się niestety tylko w naszych głowach, na ostatnią batalię, ostatnie 10% mordęgi trzeba uzbroić się w dużą dawkę motywacji, chęci i powodów do ów wyścigu szczurów. Nie bez przyczyny powiedziałem... napisałem "uzbroić". Dziś weźmiemy pod lupę (dużą lupę) reklamę, która zachęca każdego do dalszej edukacji, do szukania klucza do drzwi potęgi... szkoda tylko, że za pomocą człowieka, który takie drzwi wywarzył. Człowiek, który tanio skóry nie sprzedał, na pewno za darmo nie powiedział ...

Witam. Mam nadzieję, że nie znudziła Was jeszcze tematyka Balladyny... A jeśli tak to na dziś przewidziałem dla Was ostatnią mordęgę. Po moim nietypowym poście przedstawiającym pracę oddaną na język polski, oczywiście do poprawy, zapewne zastanawiacie się, co było dalej. Ta opowieść została urwana w momencie nieodpowiednim dla końca, a dając wytchnienie Waszej ciekawości i tym samym prowadząc na wyższy stopień piekła, przedstawię dziś dalsze losy tej historii. Zajmująca trzy strony formatu A4 praca pochłonęła połowę mojej wolnej części dnia. Szukając wyrażenia swoich emocji, zachowania na papierze drogowskazu dla przyszłych pokoleń, chciałem stworzyć coś mocno swojego, moim charakterystycznym stylem, nie tłumiąc trafnych ripost, nie powstrzymując kreatywności. To mnie zgubiło. Oczywiście nie na tle poetyckim i rozrywkowym, lecz na tle, które zdaje się nie mieć z ów wartościami nic wspólnego. Napisana przeze mnie praca była dowodem twórczego myślenia, przedstawieniem mojej inicjatywy d...